Het zuiden van het eiland

 De afgelopen dagen verkenden we de noordoostelijke en noordwestelijke kant van het eiland, restte ons vandaag enkel nog de zuidelijke kant, waar nog enkele belangrijke dingen te zien waren.
We reden langs de kust en het was de bedoeling de kustlijn te volgen tot aan het Cap 110 Memorial Monument op het zuidelijke punt.
Wegenwerken dwarsboomden echter onze plannen en plots moesten we een omleiding volgen. En wat voor een omleiding. Deze weg stuurde ons recht het binnenland in over steile en bochtige wegen. Stijgingspersentages gemiddeld 25% in de bochten. Adembenemend! Ik heb een paar keer gevreesd dat we het niet gingen halen...De weg was bovendien smal en als er dan een tegenligger kwam (vooral in de bocht) was het echt spannend. Gelukkig hebben we een Dacia Duster als huurwagen en die kan dat wel aan. Hadden we dit met de wagen moeten doen die we in Guadeloupe haddan (VW T-Roc) was dat nooit gelukt. We waren blij toen we de omleiding uit waren en weer op de normale weg terecht kwamen. Hierdoor hebben we natuurlijk een deel kustweg gemist, maar wel een spannend avontuur in de plaats gekregen.

Een van de belangrijkste uitzichtpunten langs de kust, is de Diamant. Het is een eilandje in de vorm van een 'diamant', is 175m hoog en 2km lang. Het is een geliefde plaats voor diepzeeduikers.

Iets verderop staat dan het Cap 110 Memorial Monument.
Hier staan 15 kolossale figuren gekleed in het wit van uitkijken over de zee, richting Kaap 110. Deze opmerkelijke beeldengroep herinnert aan de gebeurtenissen van 8 april 1830, toen een schip, geteisterd door woeste wind en hoge golven, hier aan de grond liep. Ondanks het verbod op de slavenhandel werden die dag 300 slaven aan de bodem van het schip geketend. Hoewel ze vochten voor hun leven, overleefden slechts 86 en werden 46 lichamen geborgen. De dag na de tragedie werden de lichamen begraven in Anse Caffard (iets verderop). In 1998, ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van de afschaffing van de slavernij, werd deze beedengroep ingehuldigd, een symbool van de mannen die gevangen zaten in de slavenhandel en door de zee werden meegesleurd.

Van hieruit reden we terug het binnenland in, naar Habitation Clement. Dit is de belangrijkste en ook wel grootste rumstokerij van het eiland. Ook deze konden we op een wandelrondleiding bezoeken. Speciaal hier is dat het een heel uitgestrekt landgoed is, dat nu omgetoverd is in een tropische tuin met hier en daar kunstwerken.
Na de rondleiding was er de gebruikelijke degustatie.

Daarna reden we weer terug naar Point du Bout, naar ons hotel.
Later op de dag heb ik dan de valiezen al in orde gemaakt, want we moeten morgen al om half 4 (in de namiddag) op de luchthaven zijn en we willen eerst voormiddag nog een extra uitstapje doen.