dinsdag 13 oktober 2026

Oostelijke deel van het eiland

Daar we hier redelijk dicht bij de evenaar zitten, zijn dag en nacht altijd zo goed als even lang. Dit heeft tot gevolg dat het 's morgens om 6 uur zo licht is als normaal 's middags om 12 uur en ook dat het leven hier vroeger begint en wij ook vroeg wakker zijn. Vooral in een kamer zonder gordijnen.
Hierdoor begint onze dag ook vroeg. Na het opstaan is Guido – naar gewoonte van thuis – naar de bakker gelopen zo'n 300 meter van ons hotel om croissants en chocolade broodjes te halen. We hadden gisteren in de Auchan al oplos-capucino gekocht om zodoende toch een ontbijt te hebben.

Na het ontbijt vertrokken we voor onze eerste echte verkenningstocht van het eiland.
Eerst richting Saint François – het volgende kuststadje na Saint-Anne – om daar te gaan kijken naar La Douche. Dit is een soort spuitgat in de rotsen waar bij hoogtij het water in en uit vloeit en zo hoog omhoog spuit dat het net een douche lijkt. Je kan er in een natuurlijke 'kuip' in de rotsen zitten zodat het water over je spuit. Spijtig genoeg was het bij onze aankomst laagtij en dan is het gewoon een strand met rotsen.



Het meest oostelijke punt van Guadeloupe is Pointe des Chateaux, daar reden we vervolgens naartoe. Het is een indrukwekkende kust met rotsen die net kastelen lijken, wel indrukwekkend.




Op de terugweg was er nog een ecomuseum over de cocosnoot en alles wat men daarmee kan aanvangen. Dat ook maar bezocht ondertussen. Proevertje gekregen van een likeur met cocos, cocoswater en cocoschips.
Spijtig genoeg was de zaak met cocosijs niet open, want daar had ik op dat moment precies wel zin in.

Volgende stop : Le Moule. Dit is een mooi niet toeristisch kustplaatsje met toch enkele merkwaardige gebouwen. Espace Wyzoski zijn de ruïnes van een oude suikerrietfabriek uit 1807. Later werd het een limonadefabriek en vervolgens tot een plantenimportfabriek door Mr Wizosky.. In 1928 werd het vernield door een cycloon en omgebouwd tot meisjesschool. Tegenwoordig is het een populair openbaar plein waar evenementen gehouden kunnen worden.




Het centrale plein van het stadje heeft enkele mooie gebouwen waaronder een kerk en het kleurrijke stadhuis.





Vanuit Le Moule reden we naar Anse Marguerite waar er een Cimétiere des esclaves is. Deze slavenbegraafplaats werd ontdekt na de doortocht van een orkaan toen er plots 48 lijken op het strand lagen. Onder het zand liggen nu nog 500 tot 1000 (vermoedelijk) mensen begraven, die laat men zoals het is, het is een oord van bezinning en herdenking aan de slavernij van destijds.
Veel is hier niet te zien, het is een strand zoals een ander, het is alleen het idee van de gruwel die hier heerste die dit toch ook weer speciaal maakt.



Op onze terugweg naar Saint- Anne zijn we waarschijnlijk alle wegen die er in dit deel van Guadeloupe zijn afgereden. Er was op de hoofdweg een gigantische file op de weg die wij zouden nemen op de terugweg en die gingen we vermijden. Waze stuurde ons langs alternatieve wegen en zo hebben we het hele binnenland gezien. Op zich niet slecht, we houden van alternatieve wegen en zo zie je ook hoe en waar de mensen leven. Spijtig is wel dat er hier heel veel lintbebouwing, dicht bij de weg is en je nergens eens kan stoppen om gaan rond te kijken. Het binnenland is echt wel dicht bevolkt en als er geen huizen staan, zijn er suikerrietvelden die het landschap innemen.

Rond 2 uur 's namiddags waren we alweer terug in Saint-Anne, tijd voor een hapje te gaan eten.
Namiddag hebben we wat gerelaxed en zijn we voor de eerste keer hier in zee gaan zwemmen (of dompelen) Het water is hier heel rustig, mooi helder en ondiep.
Vanavond gegeten in het hotel dat eindelijk na hun verlengde weekend vandaag open was. Specialiteit van Guadeloupe gegeten : Kip Colombe. Dit is een soort kippenstoofpotje van kippendijen met groentjes en een lichte kruidige curry-achtige saus geserveerd met zwarte rijst en salade.




Vanavond tijdens het typen van deze blog:  tropische regenbui.
Overdag was het redelijk bewolkt waardoor het iets 'aangenamer' was dan gisteren, maar toch nog een gevoelstemperatuur van 36°

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

  Intussen zijn we sinds gisteren namiddag weer terug thuis. De terugvluchten Fort de France – Paris CDG en daarna Paris CDG – Amsterdam, ve...